1. تی اف مگ
2. وبلاگ و مقالات
3. راهنمای خریدار

اساساً آچار شامل یک اهرم محکم است که در یک یا دو انتها یک بریدگی برای گرفتن پیچ یا مهره دارد به گونه‌ای که می‌توان آن را با کشش روی آچار در زوایای قائم با محورهای اهرم و پیچ پیچید.یا مهره برخی از آچارها دارای انتهایی با شکاف های مستقیم هستند که روی قسمتی که سفت می شود قرار می گیرد. این ابزارها به عنوان آچار باز شناخته می‌شوند و در اندازه‌های مختلف متناسب با اندازه‌های پیچ و مهره خاص ساخته می‌شوند.آچارهای انتهای جعبه دارای انتهایی هستند که مهره را در بر می گیرند و دارای 6، 8، 12 یا 16 نقطه در داخل سر هستند. یک آچار با 12 نقطه در یک مهره شش ضلعی یا یک مربع استفاده می شود. از آچارهای 8 و 16 نقطه ای روی اعضای مربع استفاده می شود. از آنجایی که کناره های جعبه نازک است، این آچارها برای چرخاندن مهره هایی که دسترسی به آنها با آچار با انتهای باز سخت است، مناسب است.

هنگامی که یک مهره یا سر پیچ در شکافی زیر سطح یک عضو پیچ قرار دارد، باید از آچار سوکت استفاده شود. این در اصل یک لوله کوتاه با یک سوراخ مربع یا شش ضلعی و یک دسته یکپارچه یا قابل جابجایی است. آچارهای سوکتی مدرن به صورت مجموعه ای ساخته می شوند که شامل تعدادی سوکت کوتاه با یک سوراخ مربعی در یک انتهای آن است که یک دسته قابل جابجایی دارد و در انتهای دیگر سوراخ هایی با 8 یا 12 نقطه برای اندازه های مختلف پیچ و مهره قرار می گیرد. انواع مختلفی از دستگیره ها و پسوندها وجود دارد، مانند دسته T، دستگیره پیچ گوشتی و...

• یک وسیله جانبی مفید برای مجموعه آچار سوکت، دسته ای مجهز به مکانیزمی است که میزان گشتاور یا تلاش چرخشی اعمال شده توسط آچار بر روی مهره یا پیچ را اندازه می گیرد. یک نوع دستگیره گشتاور دارای دو بازو متصل به سر است که سوکتی را حمل می کند که مناسب پیچ یا مهره ای است که باید سفت شود. یکی از بازوها مقیاس نشانگر گشتاور را حمل می کند و نسبت به سر ثابت می ماند، در حالی که بازوی دیگر دستگیره را حمل می کند و نسبت به سر و ترازو خم می شود، وقتی پیچی سفت می شود. یک اشاره گر روی بازوی خم شده، گشتاور روی ترازو را نشان می دهد. هدف آچار گشتاور این است که مطمئن شود که پیچ‌ها و پیچ‌ها در مجموعه‌های پیچ‌دار با سفتی کافی برای جلوگیری از شل شدن در حین استفاده، بدون سفت شدن بیش از حد نصب شده‌اند.
• آچار با یک فک موازی ثابت و یک فک قابل تنظیم را می توان در اندازه های مختلف پیچ و مهره در محدوده محدود استفاده کرد. در یک نوع فک ها در زاویه قائم به دسته قرار دارند. این آچار به آچار میمونی معروف است. در نوع دیگری که در اصل آچار هلالی نامیده می شود، فک ها تقریباً موازی دسته هستند. در هر دو نوع، فک متحرک با چرخاندن کرمی تنظیم می‌شود که دندان‌های بریده شده در فک را درگیر می‌کند.
• لوله قابل تنظیم یا آچار Stillson برای نگه داشتن یا چرخاندن لوله ها یا میله های دایره ای استفاده می شود. این آچار دارای فک های دندانه دار است که یکی از آن ها بر روی دسته چرخانده شده است تا چسبندگی قوی روی کار ایجاد شود.

پیچ های سر فرورفته یا پیچ های تنظیم معمولاً دارای یک فرورفتگی شش ضلعی هستند و به آچار مخصوصی نیاز دارند که معمولاً به آن آچار آلن می گویند. این شامل یک میله شش ضلعی از فولاد ابزار به شکل L است که هر دو انتهای آن در شکاف قرار می گیرد. آچارهای برقی یا ضربه ای برای سفت کردن یا شل کردن سریع مهره ها استفاده می شود. آنها اساساً موتورهای برقی یا پنوماتیک دستی کوچکی هستند که می توانند آچارهای سوکت را با سرعت بالا بچرخانند. آنها مجهز به یک دستگاه محدود کننده گشتاور هستند که با رسیدن به یک گشتاور از پیش تعیین شده، چرخش آچار سوکت را متوقف می کند. آچارهای پنوماتیک معمولاً در ایستگاه های خدمات خودرو استفاده می شود، جایی که هوای فشرده در دسترس است و جرقه زدن موتورهای الکتریکی خطر آتش سوزی است.

چرخاننده

چرخاننده، وسیله مکانیکی است که انتهای رزوه‌دار دو میله را به هم متصل می‌کند و به آنها اجازه می‌دهد تا از نظر طول یا کشش تنظیم شوند. گیره دارای دو سوراخ خطی است که یکی دارای رزوه های سمت راست و دیگری نخ های سمت چپ است که با نخ های سمت راست و چپ در انتهای میله ها جفت می شود. چرخش در یک جهت انتهای میله ها را به هم می کشد، در حالی که چرخش در جهت مخالف آنها را از هم جدا می کند.

تاریخ

وسایل ماقبل تاریخ که برای برش، شکار و دفاع استفاده می شد از سنگ، به ویژه سنگ چخماق ساخته می شد. از ابسیدین، یک شیشه آتشفشانی؛ و از استخوان و صدف. لبه های برش با مالش ابزار در توخالی سنگ شکل می گیرد، روشی که هنوز توسط بومیان برزیل مرکزی، استرالیا و گینه نو استفاده می شود. در سال 1500 قبل از میلاد از جزایر بریتانیا تا چین از وسایل برش برنز استفاده می شد. قیچی با تیغه‌هایی که با فنر C شکل در انتهای دسته به هم متصل شده‌اند نیز تقریباً در این زمان به وجود آمدند. با شناخته شدن فلزات مختلف، هنر آهنگری تیغه ها در چین، هند و اروپا توسعه یافت. قیچی های محوری برنزی یا آهنی که با یک پرچ یا پیچ بین دسته ها و تیغه ها به هم متصل می شدند، در روم باستان و در چین، ژاپن و کره شناخته شده بودند.

1. مصری ها ابزارهای برش را از سنگ چخماق که لبه های دندانه دار را برش می دادند و سپس به شکاف هایی در چوب چسبانده می کردند که برای هدف مورد نظر شکل مناسبی داشتند. چاقوها عمدتاً برای شکار و به عنوان سلاح مورد استفاده قرار می گرفتند، اما ثروتمندان از چاقوهای کوچک خوراکی زینتی استفاده می کردند. یونانی ها چاقوهای برنزی تولید کردند و رومی ها تکنیک های تیغه سازی را در سرتاسر مدیترانه و اروپا گسترش دادند. همانطور که در مصر، چاقوهای کوچک غذاخوری زینتی توسط ثروتمندان استفاده می شد. چاقوهایی با تیغه های فولادی متعلق به دوره روم در ایتالیا و بریتانیا پیدا شده است.
2. با گسترش دانش تکنیک‌ها، تولید کارد و چنگال در مناطقی ایجاد شد که می‌توانستند چوب فراوانی را برای گرم کردن کوره‌ها و تهیه زغال چوب، علاوه بر آب نرم برای سخت شدن و تلطیف فولاد، ارائه دهند. سنگ های آسیاب قرون وسطایی گاهی اوقات با دست کار می شدند، اما نیروی حیوانی یا آب اغلب برای چرخاندن تردمیل ها یا چرخ ها استفاده می شد. از حدود سال 1200، تولید کارد و چنگال در لندن و شفیلد در انگلستان مستقر شد. در Thiers و پاریس در فرانسه. در سولینگن، آلمان؛ و در بسیاری از جاهای دیگر که اصناف صنایع دستی تأسیس شدند. صنعتگران تیغه های تزئین شده و دسته هایی از مواد ظریفی مانند طلا، نقره، عاج، آبنوس، عقیق، کهربا و مرمر تولید می کردند.
3. کارد و چنگال سفره توسط مسافرخانه داران تهیه نمی شد و افراد مرفه دارای وسایل مسافرتی زیبا بودند. برخی دیگر از چاقوهای ساده با دسته‌های استخوانی یا چوبی و چنگال‌های خام قالب‌گیری شده و قاشق‌های ساخته شده توسط قلع و قمع از آلیاژ سرب و آنتیموان استفاده می‌کردند. در خانه‌های ثروتمندان، تهیه چاقو برای مهمانان معمول شد، اگرچه بیشتر مردان هنوز چاقوهای خود را حمل می‌کردند. چاقوهای سرو ساخته شده به صورت جفت، که گاهی اوقات به آنها presentoirs می‌گویند، فقط برای عبور غذا استفاده می‌شد. مجموعه‌هایی که به «کاردهای عروسی» معروف بودند، شامل یک جفت چاقو در غلاف، هدیه‌ای رایج از دامادها به عروس‌هایشان بود. چاقوهای رومیزی قرن هجدهم اغلب دارای دسته‌های تپانچه‌ای شکل و تیغه‌های خمیده مانند چاقوهای اسکیتار بودند.
4. در قرن 18، شفیلد، انگلستان، به مرکز بین المللی صنعت تبدیل شده بود. در اوایل دهه 1700، برش‌کاران و نقره‌سازان شفیلد، چاقوهایی با دسته‌های نقره‌ای توخالی می‌ساختند که به دو نیمه مهر شده، به هم لحیم می‌شدند و با زمینی پر می‌شدند که تانگ، قسمت بیرون‌آمده تیغه چاقو، داخل آن قرار می‌گرفت. تولید در مقیاس بزرگ قیچی و قیچی محوری در سال 1761 آغاز شد، زمانی که رابرت هینچلیف از شفیلد برای اولین بار از فولاد ریخته گری بوته برای ساخت آنها استفاده کرد. در قرن نوزدهم قیچی‌هایی با کمان‌ها و ساق‌های صیقلی و صیقلی طراحی شده در اروپا ساخته شدند.

تیغ‌های فولادی با دسته‌های زینتی ساخته می‌شدند و تیغه‌ها به صورت مجزا توخالی بودند و سطحی مقعر در پشت لبه برش ایجاد می‌کردند. در سال 1880 یک تیغ ایمنی به شکل بیل با حفاظ در امتداد یک لبه، در ایالات متحده تولید شد و در اوایل قرن بیستم، King C. Gillette شروع به تولید مدلی با تیغه های قابل تعویض دو لبه کرد.

ساخت کارد و چنگال

فولاد کارد و چنگال از آهن تشکیل شده است که از 0.35 تا 1 درصد کربن به آن اضافه شده است. روش های اولیه شامل کوبیدن زغال چوب به میله های آهنی داغ بود. در قرن 18 بنجامین هانتسمن انواع جدیدی از کوره ها را در شفیلد برای ساخت فولاد بسیار تصفیه شده در ظروف سفالی به نام بوته ساخت. فرآیند او به میزان قابل توجهی در دسترس بودن و کیفیت فولاد را در طول اولین بخش از انقلاب صنعتی افزایش داد.

مجموعه 28عددی آچار جغجغه 1/2 اینچ ورا مدل 05004076001

1. تناسب کیفیت و قیمت
2. مطابقت با مشخصات
3. بسته بندی مناسب
4. طراحی مناسب

برای خرید محصول مجموعه 28عددی آچار جغجغه 1/2 اینچ ورا مدل 05004076001 به صفحه موردنظر مراجعه نمایید.