دوشنبه 18 فروردین 1399

چه زمانی کودک می‌تواند مستقل در اتاق جدا بخوابد؟

  • زمان مطالعه : 3 دقیقه
  • 0 نظر
چه زمانی کودک می‌تواند مستقل در اتاق جدا بخوابد؟

آمدن یک فرزند در یک خانواده، مهم‌ترین اتفاقی است که می‌تواند در چنین محیطی رقم بخورد. اتفاقی که هم هیجان‌انگیز است و هم نگرانی‌ها و دغدغه‌هایی را به همراه خواهد آورد. از جمله این دغدغه‌ها، احساس مسئولیتی است که هر پدر و مادری نسبت به فرزندی که به این دنیا می‌آورند دارند و تمام تلاش خود را می‌کنند تا از پس چنین مسئولیتی به خوبی برآیند.

از جمله مهم‌ترین و اساسی‌ترین مسئولیت پدر و مادران این است که فرزندان خود را به درستی تربیت کنند. اما اینکه از چه زمانی تربیت یک فرزند آغاز می‌شود سوالی است که جواب‌های مختلفی را دربرمی‌گیرد. از آنجایی که این موضوع بسیار موضوع پیچیده و گسترده‌ای است برای همین به سادگی هم نمی‌توان به آن پرداخت و با توجه به شرایط هر خانواده می‌تواند شیوه‌های تربیتی هم گوناگون باشد. اما آنچه در حال حاضر می‌خواهیم در این گزارش به آن بپردازیم یکی از ده‌ها دغدغه‌های خانواده‌ها نسبت به فرزندان‌شان است و آن این است که چه زمانی می‌توان کودک را به صورت مستقل در اتاق خوابی که برای او تدارک دیده شده خواباند و اطمینان پیدا کرد اتفاقی برای او نمی‌افتد و حس استقلال در او به مرور زمان شکل خواهد گرفت؟

نظرات در این زمینه بسیار گوناگون و متنوع است و کارشناسان و متخصصان این حوزه نظریه‌های گوناگونی را مطرح کرده‌اند که در این گزارش به برخی از آنها اشاره می‌کنیم تا شما با توجه به شرایطی که دارید تصمیم بگیرید چه زمانی برای فرزند شما زمان مناسب جدا خوابیدن است.

 زمان مناسب در دست شماست

همانطور که گفتیم همچنان اتفاق نظری برای اینکه از چه زمانی کودک را جدا از والدین خواباند وجود ندارد. برخی از پزشکان و متخصصان اطفال معتقد هستند از 12 تا 18 ماهگی باید این اتفاق بیافتد. برخی دیگر از صاحبنظران نیز می‌گویند بعد از 3 سالگی و برخی از کارشناسان هم ماه‌ها و سال‌های دیگر را پیشنهاد می‌دهند. اما در هر صورت شما به عنوان والدین فرزند خود باید تصمیم بگیرید از چه زمانی کودک‌تان را از خودتان جدا کرده و به او بقبولانید که در اتاق مستقل خود بخوابد. شاید بتوان گفت بهترین زمان می‌تواند زمانی باشد که کودک شما قدرت بیان احساسات و نیاز خودش را در خود ببیند و آنقدر او را مستقل بار آورده باشید که بتواند بپذیرد جدا از والدین خود و در اتاق خودش بخوابد و شب را به صبح برساند.

اما همانطور که بسیاری تجربه این موضوع را دارند جدا کردن فرزند از والدین برای خواب کار ساده‌ای نیست و با مقاومت فرزندان مواجه خواهید شد. برای اینکه بتوان از این مرحله ساده‌تر عبور کرد برای این کار نخست باید سعی کنید اتاق کودک را به شکل خوشایند تزئین و درست کرده و اسباب بازی، وسایل، تزئینات و عروسک‌های زیبا را به کار بگیرید برای آنکه در این زمینه به کمک شما آیند.

در بخش‌های تاریک اتاق خبری نیست

همچنین موضوع دیگری که در اینباره می‌توان به آن اشاره کرد این است که هیچ وقت کودک‌تان را از تنهایی و تاریکی نترسانید. در این صورت به راحتی می‌توانید فرزند خود را در اتاق‌اش که تنهاست و البته کمی تاریک است تنها بگذارید بدون آنکه درون کودک شما ترس و واهمه‌ای به وجود آید. البته برای این کار هم باید قدم به قدم پیش بروید. به عنوان مثال به طور ناگهانی کودک‌تان را در یک اتاق تاریک قرار ندهید و از او نخواهید در این اتاق بخوابد. برای شروع روشن بودن یک چراغ خواب می‌تواند کمک خوبی باشد.

اگر کودک‌تان از فضاهایی مانند کمد اتاق، پشت در، زیر تخت و... می‌ترسد او را با واقعیات داخل آنها رو به رو کنید تا بدون هیچ ترس و نگرانی بخوابد. برای این موضوع به اندازه کافی زمان بگذارید تا کودک دراینباره که در مکان‌هایی که قابل دید نیست خبری وجود ندارد مطمئن شود و با باور این ماجرا هر شب خواب راحتی داشته باشد.
 
 

ایجاد اعتماد و اطمینان

به فرزندتان اطمینان بدهید که تمام شب در خانه حضور دارید و مراقب او هستید. چه او خواب باشد و چه بیدار در هر صورت این شما هستید که تمام لحظه‌ها حواس‌تان به اوست و نباید هیچ جای نگرانی داشته باشد. آنچه باعث نگرانی کودک می‌شود آن است که در صورت جدا شدن از شما و خوابیدن از او دور می‌شوید و در هنگام نیازش در دسترس نیستید. اگر شما این اطمینان را برای فرزند خود ایجاد کنید مطمئن باشید که یک گام موثر در این زمینه برداشته‌اید.  

بهتر است به طور ناگهانی و یک دفعه از فرزند خود نخواهید که در اتاق‌اش بخوابد. باید شرایط را برای اینکه قبول کنند دیگر شب‌ها در اتاق‌اش سر کند فراهم کنید. به عنوان مثال سعی کنید او را با اتاق‌اش دوست و آشنا کنید. مثلا بخشی از فعالیت‌های روزانه‌اش مانند کتاب خواندن، بازی کردن، نقاشی کردن و... را در اتاق‌اش انجام دهد تا با آن فضا خو بگیرد. در این شرایط است که ماندن او در اتاق‌اش چه شب و چه روز برایش فرق نخواهد کرد و می‌پذیرد تا شب‌ها هم در همان اتاقی بماند که بخشی از فعالیت‌های دیگرش را در آنجا انجام می‌داده.

جایزه و تشویق از جمله راهکارهایی است که می‌توانید کودک خود را مجاب کنید تا شب‌ها را در اتاق‌اش بماند. هر زمان که کودک‌تان موفق شد شب در اتاقش بماند اورا با دادن جایزه تشویق کنید. این کار او را راضی نگه داشته و برای دریافت جایزه‌های بعدی خود او هم تلاش می‌کند تا شب‌ها در اتاق‌اش بماند و بخوابد تا روز بعد با جایزه دیگر خود را خوشحال کند و انگیزه بیشتر و بهتری برای شب‌های دیگر پیدا کند.

خود را جای فرزندتان بگذارید

صبور باشید. خودتان را جای کودک بگذارید. جدا شدن در زمان خواب کار دشواری است. با کمی صبر و حوصله می‌توانید این کار را بکنید. اگر یادتان باشد همه ما یک زمانی این دوره‌ها را گذرانده‌ایم. با گذاشتن زمان و فرصت دادن به فرزند خود مطمئن باشید نتیجه خوبی خواهید گرفت. شب‌ها قبل از خواب سعی کنید برای دقایقی با فرزند خود در اتاق سر کنید. برایش موزیک ملایم بگذارید. کمی بازی کنید. در نهایت با خواندن کتاب قصه، کتاب شعر و... او را آرام آرام به راخت خواب راهنمایی کنید و در نهایت وقتی پلک‌هایش سنگین شد؛ با بوسه‌ای به او اطمینان دهید کنارش خواهید ماند و سپس اتاق را به آرامی ترک کنید. این کار هم به شما و هم به فرزند‌تان آرامشی می‌دهد که در طول روز هم از آن آرامش بهره‌مند خواهید بود.


  -     پنج   =   پنج